Chuck Schuldiner akan selamanya dikenang. Kenapa tidak? Beliau telah membuka jalan untuk genre Death Metal. Nama band beliau pun, Death.
Kira-kira beberapa bulan sebelum kanser mengalahkan fizikal beliau dan nyawanya melayang, Nuclear Blast telah meriliskan album live ini (juga dengan DVD). Selain dari menambah prospektus syarikat, sebahagian dari hasil jualan dari album ini (US$2.50) akan didermakan kepada tabung perubatan Chuck; yang ketika itu sedang dalam keadaan kritikal. Untuk mengelak harga CD/DVD bertambah, pihak ketiga dihapuskan. Ia hanya boleh dibeli terus dari Nuclear Blast.
Tetapi seperti yang telah kita ketahui, tiada jumlah sebesar mana yang dapat menyelamatkan Chuck. Walaupun jika jualan album ini menyamai penjualan album Michael Jackson “Thriller”. Bila ajal sudah sampai, apa lagi yang boleh dibuat?
Namun, peninggalan album ini, sebagai satu natijah dari perjuangan beliau dengan muzik selain menampilkan ke’genius’an dan kredibiliti beliau dalam mengemudi genre muzik Death Metal yang telah beliau wartakan sedikit sebanyak memberi kesan kepada peminatnya. Memang benar, berlaku banyak perubahan jika kita menyelami album pertama Scream Bloody Gore hingga album yang terakhir, The Sound of Perseverance. Jika dibandingkan antara keduanya, pasti kita akan terkejut melihat evolusi (atau mutasi) yang telah berlaku. Tetapi impak tersebut mungkin akan berkurangan apabila kita menyusuri secara kronologi. Dan mungkin kita akan faham, kenapa evolusi tersebut berlaku.
Ya, ia berlaku kerana kehendak Chuck yang mahukan perfection. Perfection dalam genre yang telah beliau mulakan – dan diterima pakai oleh band Death Metal keseluruhannya.
Mungkin menyedari akan itu, lagu dari album Scream Bloody Gore (Zombie Ritual) walaupun satu, tetap dimainkan dalam sesi tour ini. Jika hendak dibandingkan dengan ahli muzik yang bersama beliau ketika rakaman album ini, seperti langit dan bumi. Terlampau simple. Boleh dimainkan dengan pejam mata. Pada Chuck, setiap album Death ada blueprintnya yang tersendiri. Setiap album Death, memberi kesan dan impak pada setiap kelompok sub-genre Death Metal yang ada sekarang ini. Dan juga sebagai satu pernyataan bahawa beliau berdiri atas apa yang pernah dihasilkan oleh beliau. Oleh itu, amat penting ia dimainkan.
Untuk itu, peminatnya berterima kasih. Kenangan yang ditinggalkan oleh beliau melalui album ini akan sentiasa membawa memori silam – walaupun kepada peminatnya yang tidak pernah melihat beliau dan Death secara berdepan.
