Ketika terpadam lampu …..

Tersebut dalam “Tuhfatul Asyraf bi jam`i kalam al-Habib Muhammad bin Hadi as-Saqqaf” himpunan al-Habib Ahmad bin `Alawi bin Saqqaf al-Jufri, bahawa apabila terpadam lampu pelita ketika al-Quthub al-Imam Abu Zakaria Yahya bin Syaraf an-Nawawi rahimahullah sedang mentelaah maka akan zahir cahaya yang menerangi beliau daripada ibu jari beliau. Juga diceritakan bahawa bagi Imam ar-Rafi`i pula, apabila terpadam lampu, maka pokok-pokok akan mengeluarkan cahaya menerangi beliau. Allahu .. Allah. 

Para ulama kita bukan setakat ulama biasa, mereka juga adalah awliya` yang dianugerahkan karamah oleh Allah SWT. Misalnya, Imam an-Nawawi, beliau terkenal sebagai seorang ulama yang mencapai kedudukan wali Quthub dan diriwayatkan bahawa al-Habib `Umar bin `Abdul Rahman al-`Aththas rahimahullah, shahibur ratib, berpesan untuk sentiasa mentelaah kitab al-Minhaj Imam an-Nawawi kerana pengarangnya adalah seorang wali Quthub. Makanya kebanyakan ulama Saadah Ba `Alawi menghafal kitab ini. Imam al-Haddad pula diberitakan oleh murid beliau Syaikh Ahmad bin ‘Abdul Karim al-Hasaawi asy-Syajaar dalam karangannya “Tatsbiitul Fuaad” juzuk ke-2, halaman 36, sebagai berkata:-

Telah berkata Imam al-Haddad r.a.: Dalam pandangan kami, (kitab – kitab yang menjadi) tiang atau fondasi bagi ilmu-ilmu agama serta segala kaedahnya ada 4. “Shahih al-Bukhari” dalam ilmu hadits; “Tafsir al-Baghawi” dalam ilmu tafsir; “al-Minhaj” (yakni “Minhajuth Tholibin” karya Imam an-Nawawi)” dalam ilmu fiqh (yakni fiqh Syafi`i); dan di antara kitab yang menghimpun berbagai ilmu agama adalah “Ihya` ‘Ulumiddin“. Inilah kaedah-kaedah untuk dijadikan landasan bagi memahami ilmu-ilmu agama. Kami telah mentelaah banyak kitab tetapi tidak kami lihat yang lebih himpunan ilmunya berbanding kitab “Ihya` ‘Ulumiddin”. Waktu sangat singkat dan segala kaedah yang disebutkan tadi itulah yang menjadi landasan bagi pengetahuan agama, itulah tiang-tiangnya pengetahuan agama. Dan tiadalah mazhab kami melainkan al-Quran dan as-Sunnah (yakni mazhab kita semuanya bersandarkan kepada nas-nas al-Quran dan as-Sunnah, bukanlah ertinya Imam al-Haddad menolak mazhab walaupun beliau dikatakan telah mencapai kedudukan untuk berijtihad). Ketika kami menunaikan haji, sebahagian orang bertanyakan mengenai mazhab kami. Maka aku katakan kepada mereka: “(Kami bermazhab) Syafi`i”. Dan hadir dalam majlis itu seorang wali yang kasyaf dari kalangan ahlul khuthwah, dia berkata kepadaku: “Kenapa engkau mengatakan bahawa mazhabmu Syafi`i, sedangkan mazhabmu adalah al-hadits?” Maka aku menjawabnya: “Bagaimana tidak, bahawasanya para leluhur kami semuanya atas mazhab Imam asy-Syafi`i.“

Jadi bagaimana hendak kita tinggalkan mereka untuk berpaut kepada dahan-dahan rapuh yang dimakan anai-anai ananiyah dan keangkuhan. Tidak sekali-kali tidak, takkan ku tukar permata terpilih dengan kaca.

Tiadalah apa yang nak dihairankan terjadinya karamah seumpama di atas kerana dalam hadis-hadis yang sahih juga ada diriwayatkan kisah – kisah sahabat yang diberi kayu dan/atau tongkat dan/atau tandan kurma yang mengeluarkan cahaya terang ketika malam yang gelap sehingga dapat menerangi jalan – jalan yang mereka lalui. Antaranya apa yang diriwayatkan oleh Imam Abu Nu`aim tentang tandan kurma yang diberikan Junjungan Nabi SAW kepada Sayyidina Qatadah bin Nu’man RA yang menerangi sepuluh langkah di hadapannya dan sepuluh langkah di belakangnya sehingga beliau boleh berjalan merentasi kegelapan malam dengan mudah.

Tersebut juga dalam “Tuhfatul Asyraf” tadi, bahawa Imam ar-Rafi`i rahimahullah juga mempunyai kekeramatan yang hampir serupa. Diriwayatkan bahawa bagi beliau apabila terpadam lampu, maka segala pepohonan akan mengeluarkan cahaya buat menerangi beliau yang sedang mentelaah. Dan tidak kurang juga kita pernah mendengar kekeramatan yang seumpamanya yang berlaku kepada para ulama Jawi kita seperti yang berlaku kepada Syaikh Daud al-Fathani rahimahullah. Mudah-mudahan kita yang istiqamah mengikut jalan mereka juga akan diberikan kemuliaan di dunia dan di akhirat.